زيتون تلخ درختى است كه در ايران با نام‌هاى مختلفى شناخته مىشود و از جمله در مازندران « زيتون تلخ - سنجد تلخ » ، در نور « شال پستانه » ، در لاهيجان « شال زيتون » ، در رامسر « ديوزيت » ، در تهران « سنجد تلخ » و در آستارا « زىبيل آغاجى » ناميده مىشود . به فرانسوى Azedarac و Azadarach و Azedarach و Arbre chapelets و Lilas des Indes و Lilas de perse و Lilas persan و به انگليسى Azedarac و China berry tree و China tree و Bead tree و Persian Lilac گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء Meliaceae نام علمى آن Melia azedarach L . و مترادفهاى آن M . Japonica D . Don و M . Toosendan Sieb . Zucc . و M . austeralis Sweet و M . angustifolia Schm . Thonn و M . Pinnata Stokes مىباشد . مشخصات زيتون تلخ درختى است زيبا برگهاى آن مركب ، برگچه‌ها بيضى نوك‌تيز و به رنگ سبز تيره و دندانه‌دار . گلهاى آن بنفش معطّر كه در اواخر بهار ظاهر مىشود . ميوهء آن كوچك تخم مرغى شكل و سفيد مايل به زرد كه تا زمستان سر درخت مىماند و شبيه ميوهء كنار است . هستهء سخت داخل ميوهء آن داراى سوراخ است كه از آن براى درست كردن نوعى تسبيح استفاده مىشود ، به همين علت به فرانسوى و